| |

Wat The Dresden Dolls aanvangen met het decadente Berlijn van het begin van de twintigste eeuw, doet Ataraxia vlotjes over in een min of meer gelijkaardige context, maar dan in Parijs. Terwijl de eersten duidelijk worden geïnspireerd door Bertold Brecht en Kurt Weill is dat voor de Italianen het macabere universum van Charles Baudelaire. Maar allebei experimenteren ze met traditionele (folk)muziek, cabaret/variété en avant-garde. Klinken, doen ze allebei evenwel totaal anders. Op hun recentste album ‘Paris Spleen’ op het gereputeerde Cold Meat Industry label uit Zweden verkent Ataraxia de zelfkant van dat toenmalige Parijs: Madame Bistrouri en haar freaks van CircuZ Krump, losbandige vrouwen, acrobaten en andere randfiguren maken er de dienst uit. Het epicentrum van het groteske schouwspel is de Boulevard de Clichy. Het resultaat is een ouderwets luisterspel dat pendelt tussen opera, een horrorshow en surrealistisch cabaret en dat de fantasie blijvend weet te prikkelen. Live is dit nóg indrukwekkender en hebben shows meer weg van totaalspektakels dan van ‘ordinaire’ concerten. Een absolute aanrader, heet zoiets.

Line-up:
Francesca Nicoli (vocals)
Vittorio Vandelli (guitars)
Giovanni Pagliari (accordeon, piano, keyboards)
Riccardo Spaggiari (cajon, tamburello, bells, oddities)
Livio Bedeschi (performer)
and...
Madame Bistouri (sharp surgical instruments)
Beluister hier het nummer 'Où Vont Les Chiens' van de cd 'Paris Spleen' van Ataraxia. |
|